رمزهای شکست و پیروزی

بیش از پنج ماه از روز انتخابات ریاست جمهوری دهم گذشته است و تحولات داخلی از مراحل عصبانیت از دستبرد در نتایج و یاس از نادیده گرفتن رای واقعی مردم، به سطح مبارزه تازه ای در تاریخ ایران، با زر و زور و تزویر حاکم ارتقا یافته است.

این اتفاق، پس از فشارهای دوستانه و مخفی سالیان به هر کس که خواسته و اعتراضی داشت، طبیعی به نظر می رسد. اما اوج گیری آن فقط با ماجرایی مثل ترس از رییس جمهور شدن میرحسین موسوی و رضا دادن به نفرت عمومی و تاریخی از همه دست اندرکاران انتخابات (از راس تا صندوق دار)، این چنین سریع می شد.

تمامیت خواهان حاکم و عاشق رییس جمهور شدن م.ا.ن، فکر می کردند این که یک بار و در فاصله سال های 1376 تا 1383 اجازه داده اند انتخاب مردم، سید محمد خاتمی رییس جمهور شود، دیگر کافی است و با دستبرد و بدنامی در شمارش آرا هم که شده، اجازه نمی دهند انتخاب تازه ای از مردم، مطرح شود.

ترس از میرحسین موسوی و نفرت از انتخاب مردم، آشکار و در مقابل، تصمیم به مبارزه با این تمامیت خواهی آسان شد.

این مبارزه انواعی دارد؛ گفت و گوهای خصوصی و مبادله اخبار و تخلیه عصبانیت ها در قالب لعن و نفرین، فعالیت های گفتاری و نوشتاری و تصویری در قالب رسانه های صوتی و تصویری و شبکه اینترنت و شرکت در انواع اجتماعات معترضانه که تمام آن ها مغتنم اند، زیرا تمامیت خواهان حاکم و عاشق رییس جمهور، اشتباهات آشکار خود را هیچ وقت نمی پذیرند، مگر آن که شرایط آن قدر فشارشان دهد که از ترس حفظ منافع کوتاه بیایند.

این ترس تمامیت خواهان، رمز شکست آن ها و پیروزی خواست واقعی مردم است. اما به این شرط ها که مبارزات:

ـ مردمی و براساس خواسته های واقعی آن ها ادامه یابد و نه در جهت اغراض شاخه های دیگری از نظام حاکم که اگر اداره جامعه را به دست گرفتند، چندی بعد به اوضاع امروز برسند.

ـ مودبانه و براساس مصالح و هزینه های مردم در اعتراضات پیش برود؛ نه مثل تمامیت خواهان حاکم و عاشق رییس جمهور، که فراموش کرده اند "ادب مرد به ز دولت اوست" و هرچه به دهانشان می آید، می گویند و این روزها مانده اند که چه کنند با وعده های مختلف رییس جمهورشان در داخل از یک طرف و کج دهنی های بین المللی! اما مردم ادب را از بی ادبان می آموزند. با دست به ظاهر خالی، اما پر از امید به روزهای بهتر برای ایرانیان، در مقابل قامت های تمام خشم و نفرت و مسلح، حق شان را فریاد می زنند.

ـ آگاهانه و اطلاع رسان باشد؛ مطالعه دقیق اخبار گفته ها و پیام های کسانی که با همت و جایگاه شخصی و اجتماعی خود، افق این مبارزه تازه در تاریخ ایران با زر و زور و تزویر حاکم را رقم زده اند، منجر به گسترش آگاهی در بسترهای مختلف ارتباطی می شود و استفاده از حیله دستبرد در رای مردم را برای حاکمان، سخت تر می کند.

فرید صفا