چند باری فیلم مصاحبه حنا مخملباف با نرگس کلهر را با دقت مرور کردم . به دنبال آن بودم تا دریابم چه روی داده که کسی چون نرگس کلهر با چنان خانواده ای سر از آلمان در می آورد و آرزوها و آمال خود را در جنبش سبز می جوید . مطلب تازه و نویی از سخنان ساده و بی پیرایه نرگس نیافتم. تمام حرف و سخن او خلاصه شده بود در " آزادی" و او به چیزی اشاره می کرد که میلیونها جوان ایرانی در قبل از انتخابات با شادی و امید به استقبالش رفتند .اما قدرت طلبان تاب پیروزی عدالت و آزادی را نیاورده و با دسیسه ای شگرف دست به کودتا زدند و امیدها را نا امید کردند و گرد ماتم و غم به چهره پیر و جوان و زن ومرد این مرز و بوم پاشیدند. اما نسل نو اندیش و سبز عقب ننشست؛ با سکوت ، با فریاد ، با تحمل زندان وشکنجه و با غلتیدن در خون خود, آزادی را بیش از پیش در گوش زمان طنین انداز کرد . روند حرکت گویای این حقیقت است که این موج بر خاسته از نیازهای حقیقی بشر تا رسیدن به مقصود از نفس نخواهد افتاد و هر روز بالنده تر و شکوفاتر خواهد شد . فقط گذشت این روزهای تاریخی ، درسها و عبرتهای بسیاری را به آن تزریق و تقویت خواهد نمود .
نرگس نیز شکوفه و جوانه ایست که بر درخت تنومند راه سبز امید روئیده است . نرگس کلهر ، محسن روح الامینی ، مهدی همت ، زینب باکری همگی از جوانانی هستند که با تمام نسبت و نزدیکی که به حاکمیت داشتند به بسیاری از داشته ها و رانت ها پشت کرده و با خدای خود برای رهایی انسان ها عهد بستند و برای آن هزینه ای بس سنگین پرداختند .
فیلم حنا یافته دیگری داشت و آن معصومیتی بود که در چهره نرگس موج می زد . معصومیتی که به بازیهای سیاسی پدران و حکومت مداران آلوده نشده است و فطرتی پاک, که در پی حقیقت است و از ظلم و تمامت خواهی بیزاری می جوید .
آنهایی که در دل نهضت سبز ایران و شبکه های اجتماعی راه سبز امید قرار دارند کلمه به کلمه حرفهای نرگس برایشان فهم و معنی می شود و حرکت عظیم و بزرگ او را در راستای دردمندی با مردم تحت ستم ایران می دانند نه از سر سیری و سر خوشی ، اما آنها که هنوز خود را به خواب زده اند و نمی توانند ظرفیت های گوناگون جنبش سبز را باور کنند بزرگترین سوالشان این است که مگر نرگس چه چیزی در زندگی کم داشت که به این مسیر کشیده شد ؟
با توجه به نسبت نزدیک با حاکمیت او می توانست با بهره مندی از رانت های مختلف در همان رشته مورد علاقه اش (کارگردانی) بسیار موفق باشد و در ایران به هرچه که به لحاظ مادی و دنیایی می خواست دست یابد .
چنین پرسشگرانی غافلند که این تمام نیاز یک انسان نیست . در وجود انسان گوهری گران بها به ودیعه نهاده شده به نام " آ زادی " که هر کسی به آن دست یابد حاضر نخواهد شد به هیچ بهایی معاوضه و یا مصالحه اش کند .
از این روست که پیشوایان دینی ما نیز از برای چنین گوهری سر وجان داده اند و انسانهای آزادی خواهی مانند حربن یزید ریاحی و در تاریخ معاصر طیب حاج رضایی برای همیشه در نزد فرهیختگان و دانایان در هر عصر و زمانی جایگاه رفیع و والایی دارند.
وضع اقتصادی و رفاهی مردم ایران وضع مناسب و آبرومندی در قیاس با بسیاری از گشورهای پیشرفته دنیا نیست ، اما وضعی هم نیست که قابل تحمل نباشد. لذا آنچه که موجب حرکت انسانهای آزاده ای چون نرگس است گم گشته ایست به نام: " آزادی ".
آری نرگس نیز با کمی نرمش و کرنش در برابر دیدگاه های پدر می توانست بهترین زندگی را برای خود رقم بزند به تحصیلاتش ادامه دهد و در رشته مورد علا قه اش موفقیت های چشمگیر بیابد . اما او به همه اینها پشت کرد . نه حالا که در آلمان است از قبل نیز وی به دلیل روح آزادیخواهی که داشته حاضر به استفاده از رانت ها ،توصیه ها و لابی های پدر نبوده ، و به هر آنچه که رسیده نتیجه تلاش و زحمت خودش بوده است کما اینکه در سخنان خود و مادرش در می یابیم که او برای تامین هزینه هایش کار تدوین انجام می داده است .
حال نرگس به دنبال گم گشده خود به تمام مواهب و داشته های خود در ایران پشت پا زده و سختی غربت را به جان خریده است تا بتواند در آینده ای نه چندان دور آزادی را به آغوش خود و دیگر جوانان ایرانی بازگرداند. او متحمل هزینه ای بس گران شده است پس باید کار و عمل او را تحسین کنیم و به حمایتش بر خیزیم . نوع برخورد و رفتار ما با کار بزرگ و تحسین بر انگیز او می تواند در فکر و عمل دیگر هم تایان نرگس که هنوز در گذرگاه شک هستند تعیین کننده باشد .
همان طور که او در مصاحبه اش اشاره داشت باید تصریح کرد که بسیاری از فرزندان حاکمان سیاسی و نزدیکان قدرت طلبان به مانند تمامی جوانان و فرزندان جنبش سبز هستند که ادارک و فهم شان از مسائل مبتلابه و اقتضائات روز بسیار بالاتر از والدین شان است. فقط تفاوت اینجاست که این فرزندان پاک و معصوم در حلقه انحصار پدرانشان گیر افتاده اند . جنبش سبز با ظرفیت هایی که دارد می تواند مفر و مسیری مناسب پیش روی آنها بگشاید .
بین محسن الامینی ، مهدی همت ، زینب باکری ، نرگس کلهر و ... با ندا آقا سلطان ، سهراب اعرابی ، ترانه موسوی, اشکان سهرابی، کیانوش آسا و دیگر شهدا و جوانان فعال و خستگی ناپذیز جنبش سبز در نیل به هدف یعنی دستیابی به: آزادی ، استقلال ، امنیت و رفع ظلم فرقی نیست همگی ایشان نسلی پیش رو هستند که بسیاری را به دنبال خود می کشانند .
نرگس نیز شکوفه و جوانه ایست که بر درخت تنومند راه سبز امید روئیده است . نرگس کلهر ، محسن روح الامینی ، مهدی همت ، زینب باکری همگی از جوانانی هستند که با تمام نسبت و نزدیکی که به حاکمیت داشتند به بسیاری از داشته ها و رانت ها پشت کرده و با خدای خود برای رهایی انسان ها عهد بستند و برای آن هزینه ای بس سنگین پرداختند .
فیلم حنا یافته دیگری داشت و آن معصومیتی بود که در چهره نرگس موج می زد . معصومیتی که به بازیهای سیاسی پدران و حکومت مداران آلوده نشده است و فطرتی پاک, که در پی حقیقت است و از ظلم و تمامت خواهی بیزاری می جوید .
آنهایی که در دل نهضت سبز ایران و شبکه های اجتماعی راه سبز امید قرار دارند کلمه به کلمه حرفهای نرگس برایشان فهم و معنی می شود و حرکت عظیم و بزرگ او را در راستای دردمندی با مردم تحت ستم ایران می دانند نه از سر سیری و سر خوشی ، اما آنها که هنوز خود را به خواب زده اند و نمی توانند ظرفیت های گوناگون جنبش سبز را باور کنند بزرگترین سوالشان این است که مگر نرگس چه چیزی در زندگی کم داشت که به این مسیر کشیده شد ؟
با توجه به نسبت نزدیک با حاکمیت او می توانست با بهره مندی از رانت های مختلف در همان رشته مورد علاقه اش (کارگردانی) بسیار موفق باشد و در ایران به هرچه که به لحاظ مادی و دنیایی می خواست دست یابد .
چنین پرسشگرانی غافلند که این تمام نیاز یک انسان نیست . در وجود انسان گوهری گران بها به ودیعه نهاده شده به نام " آ زادی " که هر کسی به آن دست یابد حاضر نخواهد شد به هیچ بهایی معاوضه و یا مصالحه اش کند .
از این روست که پیشوایان دینی ما نیز از برای چنین گوهری سر وجان داده اند و انسانهای آزادی خواهی مانند حربن یزید ریاحی و در تاریخ معاصر طیب حاج رضایی برای همیشه در نزد فرهیختگان و دانایان در هر عصر و زمانی جایگاه رفیع و والایی دارند.
وضع اقتصادی و رفاهی مردم ایران وضع مناسب و آبرومندی در قیاس با بسیاری از گشورهای پیشرفته دنیا نیست ، اما وضعی هم نیست که قابل تحمل نباشد. لذا آنچه که موجب حرکت انسانهای آزاده ای چون نرگس است گم گشته ایست به نام: " آزادی ".
آری نرگس نیز با کمی نرمش و کرنش در برابر دیدگاه های پدر می توانست بهترین زندگی را برای خود رقم بزند به تحصیلاتش ادامه دهد و در رشته مورد علا قه اش موفقیت های چشمگیر بیابد . اما او به همه اینها پشت کرد . نه حالا که در آلمان است از قبل نیز وی به دلیل روح آزادیخواهی که داشته حاضر به استفاده از رانت ها ،توصیه ها و لابی های پدر نبوده ، و به هر آنچه که رسیده نتیجه تلاش و زحمت خودش بوده است کما اینکه در سخنان خود و مادرش در می یابیم که او برای تامین هزینه هایش کار تدوین انجام می داده است .
حال نرگس به دنبال گم گشده خود به تمام مواهب و داشته های خود در ایران پشت پا زده و سختی غربت را به جان خریده است تا بتواند در آینده ای نه چندان دور آزادی را به آغوش خود و دیگر جوانان ایرانی بازگرداند. او متحمل هزینه ای بس گران شده است پس باید کار و عمل او را تحسین کنیم و به حمایتش بر خیزیم . نوع برخورد و رفتار ما با کار بزرگ و تحسین بر انگیز او می تواند در فکر و عمل دیگر هم تایان نرگس که هنوز در گذرگاه شک هستند تعیین کننده باشد .
همان طور که او در مصاحبه اش اشاره داشت باید تصریح کرد که بسیاری از فرزندان حاکمان سیاسی و نزدیکان قدرت طلبان به مانند تمامی جوانان و فرزندان جنبش سبز هستند که ادارک و فهم شان از مسائل مبتلابه و اقتضائات روز بسیار بالاتر از والدین شان است. فقط تفاوت اینجاست که این فرزندان پاک و معصوم در حلقه انحصار پدرانشان گیر افتاده اند . جنبش سبز با ظرفیت هایی که دارد می تواند مفر و مسیری مناسب پیش روی آنها بگشاید .
بین محسن الامینی ، مهدی همت ، زینب باکری ، نرگس کلهر و ... با ندا آقا سلطان ، سهراب اعرابی ، ترانه موسوی, اشکان سهرابی، کیانوش آسا و دیگر شهدا و جوانان فعال و خستگی ناپذیز جنبش سبز در نیل به هدف یعنی دستیابی به: آزادی ، استقلال ، امنیت و رفع ظلم فرقی نیست همگی ایشان نسلی پیش رو هستند که بسیاری را به دنبال خود می کشانند .
جویا کوشیار
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر