عقربه های گذر زندگی برای هیچ کس متوقف نمی شود. شخصیت ها هم که به پیروزی های خیلی بزرگ و بسیار مفید برای انسانیت می رسند، و حتی وقتی می میرند و جای خالی شان با بیم، تماشا می شود، باز هیچ اتفاقی نمی افتد. روز می رسد و شب سپری می شود؛ شکم ها خالی می شوند و انسان ها گرسنه و تشنه و همین ها روزمرگی را دامن می زند و خواب می آید و با بیداری همه چیز فراموش می شود.
سیاست، چه به معنای روش، چه به معنای حیله، از زندگی یاد گرفته است که فراموشکارتر باشد و هیچ خاطره خوبی را به یاد نسپارد و نقطه ضعف ها را چنان ماستمالی کند که تاریخ نویسان هم برای مشق واقعیت سردرگم شوند.
حال چه باید کرد؟! زندگی یا سیاست ورزی؟! طبعا زندگی ارجح است. اما زندگی به صورت معمول از زیر دست سیاستمداران عبور می کند و آن ها برایش شال و کلاه می دوزند. هرچه قدرهم که زندگی با فاصله از سیاست، به سر شود، باز سیاست روی آن هوار است و نتیجه اش بلاتکلیفی زندگی در برابر قیمت نان، گرانی میوه، بنزین بی کیفیت چینی، بازداشتگاه غیر استاندارد و...
سیاست، چه به معنای روش، چه به معنای حیله، از زندگی یاد گرفته است که فراموشکارتر باشد و هیچ خاطره خوبی را به یاد نسپارد و نقطه ضعف ها را چنان ماستمالی کند که تاریخ نویسان هم برای مشق واقعیت سردرگم شوند.
حال چه باید کرد؟! زندگی یا سیاست ورزی؟! طبعا زندگی ارجح است. اما زندگی به صورت معمول از زیر دست سیاستمداران عبور می کند و آن ها برایش شال و کلاه می دوزند. هرچه قدرهم که زندگی با فاصله از سیاست، به سر شود، باز سیاست روی آن هوار است و نتیجه اش بلاتکلیفی زندگی در برابر قیمت نان، گرانی میوه، بنزین بی کیفیت چینی، بازداشتگاه غیر استاندارد و...
این روزها که خبرهای سیاسی بسیاری در قالب مصاحبه و اظهار نظر و بیانیه و گزارش منتشر و معمولا با سروصدا خوانده می شوند، ویژگی های واقعی و اجتناب ناپذیر زندگی و سیاست فراموش نشود!
فرید صفا
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر