وقتی همسایه ها گفتند برادرم را روز 13 آبان در میان ماشینها دیده بودند که به طرف دانشگاه می دویده احساس غرور کردم.غرور از این که ما دانش آموزان می توانیم سرنوشت کشوری را عوض کنیم.
روزهای سال 57 از ابتدای سال تحصیلیش همین بود.دانش آموزان یکباره بزرگ شدند.انگار که جنبشی همه خوابها را بیدار کرد.همه کودکان را بزرگ کرد و به همه شخصیت داد.
سالها گذشت و دانش آموزان تنها با اسمی از روز دانش آموز ۀشنا شدند.و بعد جشنی و آمریکا سوزانی و احیانا مسابقه ای...
تا کنون 3 بار 13 آبان تاریخ عوض کرده.و سه بار مردم با جنبشی مانند گرمای بهار از خوابها بیدار شدند اما هر سه بار تنها تاریخ و تقویم از آن بهره طولانی برده و خود ماجرا به همان تاریخ سپرده شده است.
اما جنس هر 3 سیزدهم آبان یکی بوده است.جنس مبارزه با ظلم و تمامیت خواهی.جنس تحقیر مردم.یکی را امام فریاد کرد.یکی را دانش آموز و یکی را دانشجو.
سالهاست که برای این روز بزرگداشت می گیریم.و در مقابل لانه جاسوسی پرچم آمریکا را به آتش می کشیم.دانش آموزان شعار می دهند و دانشجویان "مرگ بر آمریکا " می گویند...اما هیچکدام از این کارها افتخار آفرین نیست چرا که در آن حرکتی بدیع به چشم نمی خورد.گویا حرکت دانش آموزی ، عالمی بی تحرک است که تنها تکرار می کند.
دانشجویان پیرو خط امام که سالها مایه سربلندی جسورانه پیرو امام بودند امسال زندانی هستند.
حرکت نمادین سالها پس از 13 آبان 58 آنقدر تغییر جهت داد و از درون خالی شد که امسال فرزندان خود و یا نه در حقیقت عاملان خود را فراموش کرده.امسال مردان انقلاب دوم ضد انقلاب معرفی شده اند و از درون زندان باید "مرگ بر آمریکا" بگویند.باید پرسید چه کسی از زندانی بودن مردان انقلاب دوم لذت می برد و چه کسی نگران است؟
آنچه پس از انتخابات روی داده یک بار دیگر علم تحقیر مردم را بر دوش می کشد.هر چند خود را به مردم نزدیک می داند.
اتفاق ،یک اتفاق به ظاهر معمولی بود.پیروزی و شکست.اما پس از اعتراض به نتایج ، نیروهای برقع پوش در خیابانها و میادین پر شدند.
مردم عادی بارها و بارها کتک خوردند و به خیلیها با توهین و تحقیر پاسخ داده شد.نیروهایی که هنوز مسئولیت هیچ مرگی را بر عهده نگرفتهاند، شبها در کوچه ها و خیابانها وحشت آفریدند و تا درون خانه ها ، مردم عادی را تعقیب کردند.از دیوار خانه ها بالا رفتند و اسلحه کشیدند و ....و همه را به اسم دفاع از انقلاب انجام دادند.
حالا دو انقلاب با دو نگرش روبروی هم ایستاده.نگرش دفاع بدون پذیرش مسئولیت و نگرش انقلاب دوم.مردم بار دیگر تحقیر شدند بی آنکه کسی عذر خواهی کند.
راستی امسال کدام نگرش می خواهد از حرکت امام و انقلاب دوم دفاع کند؟
روزهای سال 57 از ابتدای سال تحصیلیش همین بود.دانش آموزان یکباره بزرگ شدند.انگار که جنبشی همه خوابها را بیدار کرد.همه کودکان را بزرگ کرد و به همه شخصیت داد.
سالها گذشت و دانش آموزان تنها با اسمی از روز دانش آموز ۀشنا شدند.و بعد جشنی و آمریکا سوزانی و احیانا مسابقه ای...
تا کنون 3 بار 13 آبان تاریخ عوض کرده.و سه بار مردم با جنبشی مانند گرمای بهار از خوابها بیدار شدند اما هر سه بار تنها تاریخ و تقویم از آن بهره طولانی برده و خود ماجرا به همان تاریخ سپرده شده است.
اما جنس هر 3 سیزدهم آبان یکی بوده است.جنس مبارزه با ظلم و تمامیت خواهی.جنس تحقیر مردم.یکی را امام فریاد کرد.یکی را دانش آموز و یکی را دانشجو.
سالهاست که برای این روز بزرگداشت می گیریم.و در مقابل لانه جاسوسی پرچم آمریکا را به آتش می کشیم.دانش آموزان شعار می دهند و دانشجویان "مرگ بر آمریکا " می گویند...اما هیچکدام از این کارها افتخار آفرین نیست چرا که در آن حرکتی بدیع به چشم نمی خورد.گویا حرکت دانش آموزی ، عالمی بی تحرک است که تنها تکرار می کند.
دانشجویان پیرو خط امام که سالها مایه سربلندی جسورانه پیرو امام بودند امسال زندانی هستند.
حرکت نمادین سالها پس از 13 آبان 58 آنقدر تغییر جهت داد و از درون خالی شد که امسال فرزندان خود و یا نه در حقیقت عاملان خود را فراموش کرده.امسال مردان انقلاب دوم ضد انقلاب معرفی شده اند و از درون زندان باید "مرگ بر آمریکا" بگویند.باید پرسید چه کسی از زندانی بودن مردان انقلاب دوم لذت می برد و چه کسی نگران است؟
آنچه پس از انتخابات روی داده یک بار دیگر علم تحقیر مردم را بر دوش می کشد.هر چند خود را به مردم نزدیک می داند.
اتفاق ،یک اتفاق به ظاهر معمولی بود.پیروزی و شکست.اما پس از اعتراض به نتایج ، نیروهای برقع پوش در خیابانها و میادین پر شدند.
مردم عادی بارها و بارها کتک خوردند و به خیلیها با توهین و تحقیر پاسخ داده شد.نیروهایی که هنوز مسئولیت هیچ مرگی را بر عهده نگرفتهاند، شبها در کوچه ها و خیابانها وحشت آفریدند و تا درون خانه ها ، مردم عادی را تعقیب کردند.از دیوار خانه ها بالا رفتند و اسلحه کشیدند و ....و همه را به اسم دفاع از انقلاب انجام دادند.
حالا دو انقلاب با دو نگرش روبروی هم ایستاده.نگرش دفاع بدون پذیرش مسئولیت و نگرش انقلاب دوم.مردم بار دیگر تحقیر شدند بی آنکه کسی عذر خواهی کند.
راستی امسال کدام نگرش می خواهد از حرکت امام و انقلاب دوم دفاع کند؟
مرضیه لبخند
مرضیه خانم عزیز
پاسخ دادنحذفانقلاب فرزندان خود را می خورد و رفته رفته به استبداد فاشیستی می رسد. منتظر بدتر از اینها هم باید بود. آنها که در زندانند که عددی نیستند، منتظر باشید که بزرگتر از آنها هم به زندان و بلکه به آخرت بروند.
قرار نیست کسی از امام و انقلاب دوم دفاع کند. قرار است این دو چماقی باشند در دست آنهایی که می خواهند هیتلر امروز را یاری کنند.
آنها که رفتند کاری نیکو انجام دادند و آنها که ماندند با در فکر نان باشند که خربزه آبست.چون مرگ کاران جز به مرگ دیگران رضا ندهند و تا آنان در حیاط اند و حیات دارند ، کاسه همان است و آش همان.و چون ما به مرگ کسی راضی نیستیم ، پس در همچنان بر همان پاشنه میگردد تا مگر همه برخیزند.
پاسخ دادنحذف