آقای حسینیان میگوید به هیچوجه با وحدت با مخالفان دولت و حکمیت موافق نیست و طرح چنین مسائلی را انحرافی میداند و معتقداست که یکبار تجربه تلخ حکمیت را پشتسرگذاشته و دیگر حاضر نیست آن را تکرار کند. اشاره او به جریان حکمیت در جنگ صفین است.
پیشتر نیز از قول آقایی نقل کردهاند که موسوی را دشمن رهبری خوانده و با بهرهگیری ناشیانه از تفسیر سوره کوثر،او را " ابتر " نامیدهاست.
رئیس دولت نیز چندینبار یاران امام را به طلحه و زبیر تشبیه کردهبود.
یا آن دیگری که این اوضاع را با جنگ جمل مقایسه میکند و از دیگران میخواهد که نقش جناب عمار را بازی کنند.
از ایندست همانندسازیها در روزگارانما بویژه در چندماهه پساز انتخابات 22 خرداد بسیار رفته است. اگر " اینهمانی "های بهخدمت گرفتهشده حاکمان را بپذیریم ؛ لاجرم باید برآنها نیز بیفزاییم:
پیامبر بیپسر را ابتر خواندند و او را بیعقبه و پشت لقب دادند.
سقیفهای را که دور از چشم علی ، ابوبکر را با صحنهگردانیهای عمر ، به خلافت نشاند.
زخمخوردگان روزگار رسول خدا ، انتقام بدر و حنین را از فرزندانش ستاندند.
ظهرعاشورایی که حسین و خاندان پیامبر را کشتند و به اسارت بردند و برکشتهها و اسیران ، اسب راندند و سخت گرفتند و آنها را خارجی خواندند.
......
آیا این همانندسازیها میتواند مفید فایده باشد؟
تاکنون که نبوده. این را میتوان از دست و پا زدنهای حکومت فهمید. از بسیج تمام توانشان برای زخمزدن به طرف مقابل . از ناتوانی در برابر اقناع ملت . از ریزش سربازانشان . و از تمام شدن حربههایشان . تنها یک برگ برایشان باقی است و آن هم علم کردن منجی .
فؤاد صدیق
0 نظرگاه شما:
ارسال يک نظر