سیاسی ترین رمضان انقلاب اسلامی در تلاقی با سال 1357 شمسی حلول کرد. سالی که حرکت آیت الله روح الله خمینی برای مبارزه با رژیم پهلوی اوج گرفته بود.تظاهرات مردمی و واکنش رژیم پهلوی به صورت دستگیری تظاهر کنندگان و کشته و زخمی کردن آن ها، مبارزه را به نخستین روزهای بعد از ماه رمضان آن سال و حادثه معروف 17 شهریور 1357 در میدان ژاله تهران کشاند.
در این روز ماموران مسلح رو در روی مردم آتش گشوده و شلیک کردند و پایه های رژیم پهلوی دوم را به شدت لرزاندند.
رمضان های بعد از انقلاب و در دوره 30 ساله جمهوری اسلامی معمولا آرام بوده است. در سال های اخیر هم که مجادلات سیاسی بالا گرفت، طرفین سعی می کردند در این ماه و به خاطر ویژگی های معنوی آن، آرام باشند.
اما رمضان همزمان با تحولات پس از انتخابات خرداد 88 (دهم ریاست جمهوری) مستثنی شد. چون داغی موضع گیری ها و نامه ها و دادگاه ها و پرونده های بازداشت شدگان کهریزکی و اِوینی و خیابانی و وَنی، نفس گیر شد.
جنبش جوانان ایرانی طرفدار میرحسین موسوی (سبز) و مهدی کروبی و محمد خاتمی با انبوهی از اسناد مظلومیت خود در مسایل انتخابات و حوادث بعد از آن، منتظر روز قدس و رقم زدن صحنه دیگری از حق طلبی خود شدند.
دست اندرکاران نظام حاکم نیز درگیر اثبات روی ندادن شکنجه های جنسی معترضان در بازداشتگاه ها و برنامه ریزی و انجام مرحله به مرحله عملیات نابودی کامل اصلاح طلبان و جناح چپ سال های بعد از انقلاب در ماه رمضان بودند!
مساله آمدن یا نیامدن علی اکبر هاشمی رفسنجانی به نماز جمعه روز قدس، حرکتی مهم در صحنه سیاسی ایران محسوب شد. ستاد نماز جمعه وابسته به نظام حاکم تا ظهر چهار شنبه 25 شهریور را با شایعه و اعلام تردید سپری کرد و در نهایت به حضور سید احمد خاتمی و محمود احمدی نژاد برای خطبه ها و سخنرانی قبل از خطبه ها رای داد. پیام این حرکت، پایان حضور سالیان رفسنجانی در نماز جمعه و محدویت کامل نماز جمعه به حضور طرفداران احمدی نژاد بود که رهبر جمهوری اسلامی ایران، تفکرات خود و وی را نزدیک می داند.
این تصمیم معنایی جز لجبازی با مردم معترض به نتیجه انتخابات خرداد 88 نداشت و حضور این دو نفر در نماز جمعه کار گذاشتن مانع و دست انداز در مقابل حرکت همه کسانی بود که با استفاده از روز قدس می خواستند ندای آزادی در سرزمین خود را سر دهند.
البته استفاده از ساحت نماز جمعه برای نظام حاکم طبیعی شده است. سال هاست که بلندگوی این مراسم عبادی فقط به نفع جناح راست و سپس احمدی نژاد نغمه سر می دهد و در دوره دولت نهم از حمایت جناح راست هم عبور کرده و فقط هوادار قرائت احمدی نژادی از همه چیز است.
روز قدس رمضان سال 88، 27 شهریور فرارسید. میرحسین موسوی، مهدی کروبی، محمد خاتمی و علی اکبر هاشمی رفسنجانی به عنوان رهبران حمایت از رای واقعی مردم در انتخابات دهم ریاست جمهوری، به راهپیمایی روز قدس در تهران آمدند؛ همچنان که علاقمندان بسیار اهداف آنان در تعالی ایران، در سراسر کشور به حرکت درآمده بودند.
نتیجه این حرکت ـ جدای از سیاه نمایی رسانه های وابسته به نظام حاکم و فارغ از انعکاس طبیعی آن در سراسر جهان ـ این بود که نسل جوان متولد و تربیت شده در سال های بعد از انقلاب، دروغگویی و ریاکاری به کار گرفته شده در اداره کشور در چهار سال گذشته را نمی پسندد و رئیس جمهوری را که فقط از مشتی شعار جهانی ـ ونه حتی وطنی ـ ارتزاق می کند تا خود را از رعایت عدالت در سیاست داخلی برهاند، نمی خواهد.
احمدی نژاد در سخنرانی پیش از خطبه های نماز جمعه روز قدس، بار دیگر و همچون آغاز دوره گذشته انگشت بر مساله هلوکاست گذاشت تا در روز قدس ایران، موجب هوشیاری مجدد اسرائیل در دوره دوم ریاست جمهوری اش شود.
همه عاقلان این سرزمین و جهان می دانند که مشکل مردم فلسطین، با شعار و پلاکارد و ناسزا گفتن به اسرائیل حل نمی شود. این ها ساده ترین و پیش پا افتاده ترین راه های مبارزه است. اگر دولت ایران بتواند با تحرکات سیاسی در چارچوب قوانین بین المللی و حرکت های فرهنگی قابل فهم برای جهانیان، چهره کریه اسرائیل راتصویر کند، پیروز این جبهه بندی سیاسی و جهانی خود در دنیاست.
روز قدس سال 88، روح و نفس تازه ای در جنبش جوانان متولد پس از انقلاب ایران، برای دفاع از حقوق ملی و میهنی شان دمید و یک بار دیگر چشم و گوش خاموشان داخلی و خارجی را تیز کرد که سرنوشت هر کشوری به دست مردم آن رقم زده می شود؛ نه آنان که بر اریکه قدرت تکیه زده اند و نه کاسبان بین المللی که در معاملات پنهان، از هر اریکه ای برای حفظ منافع شخصی و میهنی خود حمایت می کنند!
فرید صفا
آقا فرید خوش قلم
پاسخ دادنحذفاز خواند این مطلب لذت مضاعف بردم. قلمت آن قدر روان است که آغاز و انجام مطلب آدم را یاد موج آرام دریا در صبح یک روز آفتابی می اندازد.
متاسفانه شعارزدگی که در سالهای اخیر دیگر به دری وری نزدیک است، بخشی از فرهنگ سیاسی ما شده است. انشالله جنبش جوانان سبز به این آفت آلوده نشوند!
محمد