صدشکر که آن رفت!

باردیگر روز عید فطر آمد و باید به تبریک آن بپردازیم. اما تبریک بابت چه عیدی؟ عیدی که همه چیزمان را تحت‌الشعاع کسی قرارداده‌است که مملکت را یکسره به پای او فدا می‌کنند.
پس از انتخابات نهم ریاست‌جمهوری، آنها که از برآمدن دولت جدید در شوک بودند، اگرچه اندکی به این واقعه با دیدة " شک " می‌نگریستند؛ اما به هرروی باموضوع کنار آمده‌بودند و کشور با تخریبهای حاکمان تازه‌اش، راهی دیگر با زاویه‌ای که هرروز با مبداء اصلی ، یعنی همان آرمانهای انقلاب ، فاصله می‌گرفت ، به سمتی مطابق میل دولتیان هدایت می‌شد.
میان وارثان اصلی انقلاب و مدعیان ، شکافی ایجاد شد که فاصله‌اش بیش‌تر و بیش‌تر نمایان می‌گردید. بااین همه نوک تیز حملات علیه " شخص برآورده " بود و همه او را مسئول این نابسامانیها می‌دانستند؛ هرچند که حمایتهای بی‌دریغ " اول شخص مفرد " هم نه تنها نادیده گرفته نمی‌شد که هنوز روزنة امیدی در بهبود اوضاع مشاهده می‌شد. پس میوة این نامرادی را هدف گرفتند .
در انتخابات دهم اما ؛ اوضاع دگرگون شد و پس‌از آن " خیمه شب‌بازی " ، مسیر مطالبات عمومی از " شخص برآورده " به سمت " اول شخص مفرد" تغییر جهت داد.
به‌یاددارید ماجرای ورود زنان به ورزشگاهها را که بامخالفت علما روبه‌رو شد ؟

به‌یاد دارید موضوع دوستی با مردم اسرائیل را که بادستور " اول شخص مفرد " خاتمه یافت ؟

به‌یاد دارید موضوع امنیت اجتماعی را که " شخص برآورده " به‌ظاهر از آن ابراز نارضایتی می‌کرد؟

به‌یاد دارید موضوع چپاول اموال مردم را به‌دست اعوان و انصار " اول شخص مفرد " که " شخص برآورده " در مناظرة انتخاباتی بیان کرد و " اول شخص مفرد " چگونه اتهام‌خوردگان را به آرامش فراخواند و در برابر ، مفتری را تشویق به ادامه ماجراسازیهایش کرد؟
...
و به‌یاد دارید دهها و صدها مورد دیگر از این دست را که " شخص برآورده " گفت و توپ آن را در زمین دیگران انداخت و " اول شخص مفرد " هم نه‌تنها از او ایرادی نگرفت ، که تشویقش هم کرد؟

طی سی سال گذشته ؛ هرگز ملت ایران تابدین پایه پاره پاره و شقه شقه نشده‌بود!

میان مردم و عالمانشان تابدین پایه فاصله و اختلاف نیفتاده‌بود!

هرگز عالمان این سرزمین تااین حد خوار و ذلیل نشده‌بودند!

هرگز میان خانواده‌ها تا بدین حد شکاف و اختلاف دیده‌نمی‌شد!

این همه به‌برکت مدافعات بی‌حد و حصر " اول شخص مفرد " از " شخص برآورده " است که همه چیز و همه کس را درپای او قربان می کنند تا به کدام مقصد برسند، خدا می‌داند.
امروز به برکت فراست همین " شخص برآورده " است که نوک تیز حملات مخالفان به سمت " اول شخص مفرد " تغییر جهت یافته است و " شخص برآورده " در حاشیة امنی به پیگیری برنامه‌های خویش مشغول شده‌است.

اکنون فارغ از اینکه چه‌کسی باید هدف اصلی باشد و چه‌کسی در ردة دیگر ، بازهم جایی برای تبریک این یکی از معدود اعیاد بزرگ اسلامی می‌ماند؟
امسال به برکت همین " اشخاص " و رفتارهای بدیعشان ، کم‌ترین نشانی از معنویت در جامعه دیده نمی‌شد و دروغ و تزویر و ریا برجای همة خوبیها نشسته‌بود.

وقتی حرمت ماه خدا نگه داشته نمی شود و با روزه دارنش به بدترین وجهی رفتار می کنند.

وقتی شمار زیادی از هم وطنانمان را به بهانه های مختلف روانه زندانها می کنند.

وقتی با روزه داران در خیابانها در روز قدس بد رفتار می شود, چه باید کرد.

آیا نباید برای حفظ حرمت این ماه گرانمایه کاری کرد.

اگر دیروز قاآنی می‌سرود که :

عید رمضان آمد و ماه رمضان رفت
صدشکرکه این آمد و صدحیف که آن رفت

امروز بایدگفت که :

عید رمضان آمد و ماه رمضان رفت
صدشکرکه این آمد و صدشکر(!) که آن رفت

فؤاد صدیق